Familie Nouri kijkt samen naar wedstrijd Nederland-Marokko

By Daan de Vries — 29 June 2026 — 5 min read

De familie van Abdelhak Nouri zal gezamenlijk de WK-wedstrijd tussen Nederland en Marokko bekijken, die om 3.00 uur ’s nachts begint in Mexico. Als Nouri wakker is, zal hij meekijken, anders wordt de wedstrijd later op zijn laptop getoond. Zijn oudste broer, Abderrahim, benadrukt dat ze streng zijn in zijn slaapschema.

Nouri, die op 8 juli 2017 een hartstilstand kreeg tijdens een oefenwedstrijd van Ajax in Oostenrijk, heeft hierdoor blijvende hersenschade opgelopen en heeft intensieve zorg nodig. Hij woont in een speciaal ingerichte woning in Geuzenveld, Amsterdam-West, dicht bij het huis van zijn ouders. Zijn familie is 24 uur per dag aanwezig en wisselt elkaar af om voor hem te zorgen.

Verbinding door voetbal

De wedstrijd tussen Nederland en Marokko zorgt voor extra drukte bij de familie Nouri. Abderrahim merkt op dat het “volle bak met familie” zal zijn en is benieuwd voor welk land zijn broer harder zal juichen. Nouri heeft banden met beide landen; hij speelde tot zijn twintigste in Nederlandse jeugdploegen met spelers als Frenkie de Jong, Guus Til en Denzel Dumfries.

Daarnaast groeide hij op met de huidige Marokkaanse international Noussair Mazraoui en kende hij Sofyan Amrabat van de jongste KNVB-teams. Ook heeft hij vriendschappen met Noa Lang en Justin Kluivert van zijn tijd bij Ajax. Deze persoonlijke connecties illustreren de verbinding die Nouri nog steeds tot stand brengt tussen mensen en culturen.

In juli 2017 betuigden honderden Ajax-fans hun steun bij het huis van de familie Nouri, en oud-teamgenoten komen nog steeds regelmatig op bezoek. Ook Marokkaanse internationals, zoals PSV‘er Ismael Saibari, die Nouri niet persoonlijk kenden, hebben later een hechte band met de familie opgebouwd.

Eerbetoon aan rugnummer 34

Nouri’s invloed is ook zichtbaar in de voetbalwereld door het eerbetoon aan zijn rugnummer 34. Eerder dit jaar beeldden Saibari en Bilal El Khannouss het nummer 34 uit na een doelpunt van Saibari tegen Kameroen op de Afrika Cup. Nouri droeg dit nummer bij Ajax, en Saibari draagt het al drie seizoenen bij PSV.

Andere spelers die het nummer 34 hebben gedragen uit eerbetoon zijn onder meer El Khannouss bij KRC Genk, Sofyan Amrabat bij verschillende clubs, Anass Salah-Eddine en Justin Kluivert bij AS Roma. Abderrahim Nouri vindt het “heel bijzonder” dat zijn broer nog steeds zo veel betekent voor vrienden en mensen die hem nooit hebben gekend, bijna tien jaar na het incident.

Na Nouri’s ineenstorting, tijdens het EK in Georgië, hielden spelers van Oranje onder 19, waaronder Noa Lang, een shirt met Nouri’s naam vast in de kleedkamer. Vier jaar geleden, op het WK, maakten de spelers van Marokko een gebaar na hun overwinning op Spanje. Hakim Ziyech nam een Marokkaans shirt met nummer 34 mee, en Amrabat hield het shirt vast tijdens een teamfoto, waarbij de naam van Nouri werd gescandeerd. Amrabat verklaarde toen dat Nouri “voor altijd in onze gedachten en ons hart” zit.

Dit gebaar maakte diepe indruk op de familie Nouri. Abderrahim beschreef het als een “heel groot moment” en een “eer” dat de spelers stil stonden bij zijn broer, wat ze tot op de dag van vandaag doen. Hij voegde eraan toe dat het de familie motivatie geeft en dat zijn broer nog steeds verbindt, waarbij hij veel meekrijgt via familie en vrienden. Abderrahim hoopt dat de wedstrijd Nederland-Marokko een mooie wedstrijd wordt en dat het rustig blijft.

Loyaliteit en identiteit

De wedstrijd tussen Marokko en Nederland roept vragen op over loyaliteit, vooral bij Marokkaanse Nederlanders. Verslaggever Hans Nijenhuis merkt op dat de vraag waarom veel Marokkaanse Nederlanders voor Marokko juichen, complex is. Sommige bekende Nederlandse Marokkanen willen er liever niet over spreken, omdat een voorkeur voor Marokko al snel als een keuze tegen Nederland kan worden gezien.

Columnist Gustavo Arellano legt in The Los Angeles Times uit dat het steunen van een land geen rationele keuze is, maar gebaseerd op emotie, jeugdherinneringen en een verbinding met thuis en familiegeschiedenis. Het gevoel van verbondenheid met het land van herkomst kan sterker worden wanneer men niet meer in dat land woont.

Historicus Eric Storm merkt op dat veel spelers in het Marokkaanse team niet in Marokko zijn geboren, maar in landen als Nederland, België, Frankrijk of Spanje. Hij suggereert dat negatieve uitingen richting Marokkaanse Nederlanders, zelfs tot in het parlement, ertoe kunnen leiden dat zij zich minder geneigd voelen om zich voor Nederland in te zetten. Het gevoel “er toch niet helemaal bij te horen” kan een rol spelen in de keuze voor het land van herkomst.

Storm speculeert ook dat religie een factor kan zijn, aangezien Marokko een islamitisch land is, in tegenstelling tot veel van de landen waaruit spelers met diverse roots in het Nederlandse team komen. Hij stelt dat de samenleving er niet in geslaagd is om goed om te gaan met islamitisch terrorisme, wat een grote impact heeft gehad op de scheiding tussen moslims en het Westen.

Ondanks deze overwegingen is er ook solidariteit te zien, zoals tijdens het vorige WK in Qatar, toen veel jonge Nederlanders in grote steden meevierden met de Marokkaanse euforie toen de Atlasleeuwen de halve finale bereikten. De scheidslijn tussen verschillende culturele achtergronden is in veel steden al dun, en kinderen groeien samen op. Een rationele kijk op de wedstrijd van vannacht kan leiden tot een win-winsituatie, waarbij spelers die bekend zijn uit de eigen competitie hoe dan ook doorgaan naar de volgende ronde.

Source: nos.nl